მათ მიაჩნიათ, რომ თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ნინო გალუსტაშვილისა და თამარ მჭედლიშვილის გამამტყუნებელი განაჩენები არის უკანონო და დაუსაბუთებელი. აპელანტები სააპელაციო საჩივარში პირველი ინსტანციის სასამართლოს განაჩენების გაუქმებასა და გამამართლებელი განაჩენის გამოტანას მოითხოვენ.

მინდა ძლიერ და მამაც ქართველ ხალხს ვთხოვო, ხალხს, რომელიც მთელი გულით მიყვარს, რომელმაც საკუთარ სახლის კარი გამიღო და სირთულეების დროს გვერდით დამიდგა:

„პენიტენციური სამსახური ბოროტად იყენებს უფლებას და უარგუმენტოდ ცდილობს მსჯავრდებულის დახურული ტიპის დაწესებულებაში გამომწყვდევას"

მოსამართლე აღნიშნავს ასევე იმასაც, რომ ორგანიზებული ჯგუფური დანაშაულის დროს, აუცილებელი არ არის წინასწარ შეკავშირება; რომ სავალდებულო არაა დანაშაულის ამსრულებლებს შორის შორის წინასწარი შეთანხმების არსებობა

აქციებში მონაწილეობის გამო დაკავებული 11 პირის საქმეზე დაცვის მხარეს მოსამართლე ნინო გალუსტაშვილის განაჩენის დასაბუთებული ნაწილი ჩაბარდა.

„ჩახერგეთ გზები, უკან დასახევი"

რეზო კიკნაძემ საბოლოო სიტყვაში სხვადასხვა საკითხთან ერთად ისაუბრა მისი დაკავების დღეზე და პოლიციელების მხრიდან მის მიმართ განხორციელებულ არაადამიანურ, სასტიკ მოპყრობაზე, მუქარასა და ზეწოლის რამდენიმე ეპიზოდზე. 

მოსამართლემ მიიჩნია, რომ ბრალდების მხარემ ვერ გააქარწყლა სასამართლოს ეჭვი ბრალდებულის უდანაშაულობასთან დაკავშირებით, სისხლის სამართლის საქმეში არ მოიპოვებოდა მტკიცებულება, რომელიც უტყუარად დაადასტურებდა, თევდორე აბრამოვის მიერ ბრალად შერაცხული დანაშაულის ჩადენის ფაქტს.

მოსამართლე აღნიშნავს იმასაც, რომ სასამართლო არ იზიარებს ვერსიას, რომ გიორგი ახობაძეს ნარკოტიკი „ჩაუდეს“.

რა ბერკეტები რჩება დაცვის მხარეს, დაამტკიცოს თავის სიმართლე იმ პირობებში, როდესაც ჩხრეკის ჩამტარებელი გამომძიებელი და თარჯიმანი ერთმანეთის იდენტურ, მსგავს, ე.წ. copy/paste ინფორმაციას აძლევს საგამოძიებო ორგანოს?! რით განსხვავდება საეჭვო კომპანიაში დასაქმებული შორენა ტაბატაძის მონაწილეობა და გამოკითხვის ოქმი, საგამოძიებო ორგანოს თანამშრომლის მონაწილეობისგან?

ბევრ სხვა მნიშვნელოვან საკითხს შორის გამომძიებელმა ცალსახად და არაერთხელ აღნიშნა ერთი მთავარი გარემოება, რომ - აღნიშნული საქმის ბრალდებულებსა და ე.წ. ორგანიზატორებად მოაზრებულ პირებს შორის პირდაპირი კავშირი დადგენილი არაა.

ამგვარ სადამსჯელო პოპულიზმს კი ორი მიზანი აქვს: ერთი მხრივ, საზოგადოებაში უნდა გაჩნდეს ილუზია, რომ თითქოს პრობლემასთან რეალურად მიმდინარეობს ბრძოლა; მეორე მხრივ კი გამკაცრებული კანონმდებლობა ახალ შესაძლებლობებს უხსნის პოლიციას რეპრესიული, კონტროლზე ორიენტირებული საქმიანობის გასატარებლად.