ყველა
- ყველა
- COVID-19
- COVID-19 და დასაქმებულები
- COVID-19 და საზოგადოებრივი ინიციატივები
- ადამიანის უფლებები
- არჩევნები 2020
- არჩევნები 2024
- ბიზნესი
- განათლება
- გარემო
- გართობა
- ევროკავშირი საქართველოსთვის
- ეკონომიკა
- თვალსაზრისი
- ინტერვიუ
- ისტორიის მცველები
- კინო
- კრიმინალი
- კულტურა
- კულტურის რუბრიკის მხარდამჭერია საქართველოს ბანკი
- ლიტერატურა
- ლიტერატურული რუბრიკის მხარდამჭერია „საბა"
- მედია
- მეცნიერება
- პარტნიორის კონტენტი
- პოლიტიკა
- რეგიონი
- რელიგია
- რეპორტაჟი
- რეცენზია
- რუსეთის ომი უკრაინაში
- საზოგადეობა
- საზოგადოება
- სათემო უსაფრთხოება
- სამართალი
- სპორტი
- ურთიერთობები
- უცხოეთი
- ქალაქი
- ღვინო
- ჯანდაცვა
მოსკოვმა აღშფოთება გამოთქვა უკრაინის პრეზიდენტის, ვოლოდიმირ ზელენსკის მიერ ერევანში, ევროპული პოლიტიკური გაერთიანების (EPC) სამიტზე გაკეთებული განცხადებების გამო, რასაც ფონად სდევს სომხეთსა და რუსეთს შორის განახლებული დიპლომატიური დაძაბულობა.
დიუშენით დაავადებული ბავშვების მშობლები 4 ძირითად მედიკამენტზე საუბრობენ. ოთხივეზე ავტორიზაცია გაცემული აქვს ამერიკის წამლის მარეგულირებელ სააგენტოს, ევროპის მარეგულირებელს კი - მხოლოდ ორზე. თითოეულ ამ წამალთან მიმართებით კვლევა გრძელდება, თუმცა ამერიკის მარეგულირებელმა სააგენტომ კლინიკური სარგებლის გამო და იმ მიდგომით, რომ სარგებელი წონის რისკს, წამლებს ავტორიზაცია მისცა.
პიტერ მადიარის სტრატეგია 2026 წლის არჩევნებში, რომელსაც ხშირად ადარებენ ვირუსულ ან ბაქტერიულ გავრცელებას, იყო რევოლუციური მიდგომა უნგრეთის პოლიტიკურ რეალობაში. ეს ანალოგია კარგად ხსნის იმას, თუ როგორ მოახერხა მისმა პარტიამ, „ტისამ“ (Tisza), ორბანის მიერ კონტროლირებადი მედიაგარემოს გარღვევა და 53%-იანი გამარჯვების მოპოვება.
საქართველომ სამხრეთ კავკასიის რეგიონში დათმო დემოკრატიული ლიდერობა, რომელსაც ორ ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში ინარჩუნებდა. Freedom House-ის ბოლო, 2026 წლის ანგარიშში ქვეყნის მაჩვენებელი რეიტინგში „თავისუფლება მსოფლიოში“ [Freedom in the world] მკვეთრად, 4 ქულით გაუარესდა და მიუხედავად იმისა, რომ ერევნის პოზიცია ბოლო სამი წლის განმავლობაში არ გაუმჯობესებულა, რეგიონში სომხეთი დაწინაურდა.
რას ედავებიან და რას ამბობენ 4 ოქტომბრის მოვლენების ორგანიზატორად მიჩნეული პირები. სასამართლო პროცესები დასკვნით ეტაპზე გადადის. „პუბლიკა“ სტატიაში თავს უყრის სხდომებიდან ყველაზე მნიშვნელოვანს.
რატომ მოხვდა ორი ქართული ტელეკომპანია ბრიტანული სანქციების ნუსხაში? იყო თუ არა ეს თავდასხმა თავისუფალ სიტყვაზე თუ ეს იყო პროპაგანდის შეზღუდვა? რას ფიქრობენ უკრაინაში იმ გზავნილებზე, რასაც ქართულ მედიასივრცეში ვისმენთ?
მაშინ, როდესაც ათონელის ქუჩა აქციის მონაწილეებით იყო სავსე, რატომ გადაწყდა სასახლეში პოლიციის დანაყოფის შეყვანა სწორედ ამ ტრაექტორიით? რატომ არ შევიდნენ ისინი სასახლეში, მაგალითად, უკანა შესასვლელიდან? ასევე, რატომ არ ჰქონდათ მათ თან დამცავი აღჭურვილობა?