ყველა
- ყველა
- COVID-19
- COVID-19 და დასაქმებულები
- COVID-19 და საზოგადოებრივი ინიციატივები
- ადამიანის უფლებები
- არჩევნები 2020
- არჩევნები 2024
- ბიზნესი
- განათლება
- გარემო
- გართობა
- ევროკავშირი საქართველოსთვის
- ეკონომიკა
- თვალსაზრისი
- ინტერვიუ
- ისტორიის მცველები
- კინო
- კრიმინალი
- კულტურა
- კულტურის რუბრიკის მხარდამჭერია საქართველოს ბანკი
- ლიტერატურა
- ლიტერატურული რუბრიკის მხარდამჭერია „საბა"
- მედია
- მეცნიერება
- პარტნიორის კონტენტი
- პოლიტიკა
- რეგიონი
- რელიგია
- რეპორტაჟი
- რეცენზია
- რუსეთის ომი უკრაინაში
- საზოგადეობა
- საზოგადოება
- სათემო უსაფრთხოება
- სამართალი
- სპორტი
- ურთიერთობები
- უცხოეთი
- ქალაქი
- ღვინო
- ჯანდაცვა
უცხო ქვეყანაში ახალი ცხოვრება დაწყებას სირთულეები ახლავს, თუმცა, ამგვარ ისტორიებს შორის განსაკუთრებული ადგილი უჭირავთ მათ, ვინც საზოგადოებას მისცეს ის, რაც თავად ყველაზე მეტად სჭირდებოდათ - სითბო, უსაფრთხოება და მხარდაჭერა.
ზეგანაკვეთურ შრომაზე წინა პოდკასტში გავამახვილე ყურადღება. ვილაპარაკე მის შინაარსზე, საქართველოს შრომის კოდექსით გათვალისწინებულ ვალდებულებებსა და იმ მანკიერ პრაქტიკაზე, რომელიც დამსაქმებელს უფლებას აძლევს, დასაქმებულის შრომა და მისი რესურსები არაკეთილსინდისიერად გამოიყენოს.
12 წლის შემდეგ „ქართული ოცნება“ დაჩქარებული წესით განიხილავს ახალ კანონპროექტს, რომლის თანახმადაც სასამართლოს სხდომების გაშუქება ფაქტობრივად შეუძლებელი ხდება.
23 წლის ქართველი პიანისტი გიორგი გიგაშვილი წარდგენილია Edison Awards-ის ნომინაციაში - Newcomer („ახალმოსული“). დაჯილდოების ცერემონია 7 ოქტომბერს, ამსტერდამში გაიმართება. 31 ოქტომბერს კი ნიუ-იორკის ყველაზე პრესტიჟულ საკონცერტო დარბაზში, „კარნეგი ჰოლში“, მისი დებიუტი შედგება.
პოცეკოს გუნდი თბილისში დიდი დანაკლისით ჩამოვიდა, მთელი რიგი წამყვანი მოთამაშეების გარეშე და ლოგიკურად ვფიქრობდით, რომ ეს ჩვენს შანსებს მნიშვნელოვნად ზრდიდა. თუმცა, როგორც საფეხბურთო ნაკრებმა ვერასდროს გატეხა ირლანდიური ნავსი, ისე საკალათბურთო ნაკრები ვერ უხერხებს ვერაფერს იტალიას, აგერ უკვე 12 მატჩია.
რა მოხდა ჩორჩანაში, რატომ დაიდგა საგუშაგო და რა შედეგი მივიღეთ? შეიძლებოდა თუ არა ჩორჩანის ტყის დაცვა საგუშაგოს გარეშე, მხოლოდ პატრულირებით? ამ სტატიაში აგიხსნით, შეიცვალა თუ არა საოკუპაციო ხაზი და შეძლო თუ არა საქართველომ მაშინ მცოცავი ოკუპაციის შეჩერება.
30 წლის გიორგი ერისთავი ოზურგეთიდანაა. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. როგორც ამბობს, სკოლის დამთავრება ისეთ პერიოდში მოუწია, როდესაც ქვეყანაში, მითუმეტეს რაიონში, დიდად არაფრის საშუალება იყო, ამიტომ სწავლის გაგრძელება ვერ შეძლო. სხვადასხვა საქმე სცადა, უფრო მეტად ფიზიკურად შრომობდა. შემდეგ იფიქრა, რომ სჯობდა სხვა ქვეყანაში ეცადა ბედი, თუმცა იქაც არ გაუმართლა.
იოსელიანი ეკუთვნის იმ მცირერიცხოვან კინორეჟისორთა რიცხვს, რომლებიც პოლიტიკურ და მხატვრულ კომპრომისებზე არასოდეს წასულან.
უკრაინული სახლები - ადგილი, სადაც უკრაინელი ლტოლვილები ერთიანდებიან და ცდილობენ ინტეგრიდნენ საქართველოში.
ამათი მიზანია, ბოლომდე აჩვენონ უკომპრომისობა. მაგათ ჰგონიათ, რქებს თუ მოუგრეხ საზოგადოებას, ამით უფრო ძლიერი გამოჩნდები, მეტი ელექტორალური პერსპექტივა გექნება. იმას არ ფიქრობენ, რომ საზოგადოებისადმი კომპრომისი უფრო ძლიერად გამოაჩენს ხელისუფლებას, ვიდრე საკუთარ ხალხთან ბრძოლა.