„პუტინის ომი უკრაინაში“ GRASS-ის ყოველკვირეული ბრიფია, რომლის მიზანიც მკითხველისთვის კრემლის მიერ უკრაინის ომის შესახებ საქართველოში გავრცელებული დეზინფორმაციული გზავნილების ანალიზია. დეზინფორმაციის ბრიფი მომზადებულია GRASS-ის გუნდის მიერ „პარტნიორობა ღია ინფორმაციისთვის“ (Open Information Partnership – OIP) მხარდაჭერით.

როგორ აფასებენ ევროპარლამენტში საქართველოში ამჟამად მიმდინარე პროცესებს და რა როლის შესრულება შეუძლია ევროპის პარლამენტს წლის ბოლომდე, რომ საქართველომ მიიღოს ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსი? აქვს თუ არა ევროპარლამენტს შესაბამისი ინსტრუმენტები? „პუბლიკამ“ საქართველოს საკითხებზე მომუშავე რამდენიმე ევროპარლამენტარს მიმართა.

პინა ბაუშის ვუპერტალის ცეკვის თეატრმა თბილისის ბალეტის საერთაშორისო ფესტივალზე სახელოვანი გერმანელი ქორეოგრაფის სპექტაკლი, Masurca Fogo წარმოადგინა.

შექსპირის სონეტები რომ ჯერ კიდევ ამოუცნობი, შეუცნობელი და მოუხელთებელი გრძნობების სამყარო და „ფიზიკური თეატრისათვის“ ისეთივე მდიდარი საბადოა, როგორც დრამატული თეატრისათვის, ამის შესახებ კიდევ ერთხელ შეგვახსენა „მოძრაობის თეატრმა“.

როგორ შეიძლება იცეკვო ლექსის თანხლებით, რომელსაც თავისი რიტმი და მუსიკა აქვს? რა ემართება სხეულს, როცა ის პოეზიას „უსმენს“ და თანაც მუსიკის ენით „ლაპარაკობს“? სად გადის საზღვარი ქორეოგრაფიის გამომსახველობასა და პოეზიის შესაძლებლობას შორის?

საქართველოს სამთავრობო დელეგაციამ ბრიუსელში ვიზიტი დაასრულა. ასოცირების საბჭოს სხდომა, შეხვედრები ევროპული საბჭოს პრეზიდენტთან, შარლ მიშელთან, შეხვედრა ევროკავშირის უმაღლეს წარმომადგენელთან საგარეო საკითხებში ჯოზეფ ბორელთან და ევროპარლამენტის პრეზიდენტთან დევიდ სასოლითან, NATO-ს გენერალურ მდივანთან იენს სტოლტენბერგთან და ევროპარლამენტარებთან.

შემსრულებელთა სია ცხადია, უსასრულოა და მხოლოდ პიანისტებს არ  გულისხმობს. თუმცა ამჯერად ჩვენი თხრობა ახალი, ასე ვთქვათ, ჯენზის თაობის ქართველ პიანისტს - გიორგი გიგაშვილს ეხება, რომელიც დაკვრის არაორდინარული მანერით, თითქმის თავნება ჯაზური ინტერპრეტაციებით და კლასიკური კლიშეებისგან სრულიად თავისუფალი შესრულებითა და აზროვნებით  გამოირჩევა.

„მიუხედავად წასვლის მიზეზისა, ემიგრანტებს ერთი რამ აერთიანებთ: მათ არასდროს შეუწყვეტიათ კავშირი საქართველოსთან და არასდროს უთქვამთ უარი ეზრუნათ მის განვითარებაზე. თუმცა, დღეს ქართველ ემიგრანტთა ეს ფუნდამენტური უფლება საფრთხის წინაშეა“, - წერდნენ ქართველი ემიგრანტები გასული წლის ნოემბერში, პეტიციაში, რომელსაც 4000-მდე ადამიანმა მოაწერა ხელი. პეტიციიდან ერთ თვეში კი „ქართულმა ოცნებამ“ საბოლოოდ დაამტკიცა კანონი, რომლის თანახმადაც ემიგრანტებს საზღვარგარეთ ხმის მიცემა აეკრძალათ.

კრიტიკოსები და ჟურნალისტები აღნიშნავენ, რომ ბერლინის კინოფესტივალისთვის 2020 წელი ერთგვარი განახლებისა და ეგზისტენციური ცვლილების თარიღი უნდა გახდეს. არამხოლოდ იმიტომ, რომ ბერლინი საიუბილეო, 70-ე ფესტივალისთვის საგანგებოდ ემზადება, არამედ თავად ფესტივალის დირექციის ცვლილების გამოც. ახალი სამხატვრო ხელმძვანელის, კარლო შატრიანისთვის (იტალია) და აღმასრულებელი დირექტორის, მარიეტა რისენბეკითვის (ჰოლანდია) ეს ერთგვარი ტესტი იქნება: შეძლებენ თუ არა ისინი ერთ-ერთი უძველესი და აღიარებული ფესტივალის ცოტა არ იყოს, შელახული იმიჯის აღდგენას და ახალი იდეებისა თუ კონცეფციის გენერირებას?

დღევანდელ პოდკასტში ვისაუბრებ სქესის ნიშნით დისკრიმინაციის საფუძველზე სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ, როგორი მდგომარეობაა საქართველოში, რა მიღწევები გვაქვს ადგილობრივ კანონმდებლობაში ამ მიმართულებით და სად ვეძებოთ სამართალი თუკი, ერთ დღეს, ჯერი ჩვენზე მოდგება.

ამ გადაგდებაზეც თუ არ გვექნება რეაქცია, მერე ეს კაცი გვაკადრებს ყველაფერს.