ამგვარ სადამსჯელო პოპულიზმს კი ორი მიზანი აქვს: ერთი მხრივ, საზოგადოებაში უნდა გაჩნდეს ილუზია, რომ თითქოს პრობლემასთან რეალურად მიმდინარეობს ბრძოლა; მეორე მხრივ კი გამკაცრებული კანონმდებლობა ახალ შესაძლებლობებს უხსნის პოლიციას რეპრესიული, კონტროლზე ორიენტირებული საქმიანობის გასატარებლად.

შექსპირის სონეტები რომ ჯერ კიდევ ამოუცნობი, შეუცნობელი და მოუხელთებელი გრძნობების სამყარო და „ფიზიკური თეატრისათვის“ ისეთივე მდიდარი საბადოა, როგორც დრამატული თეატრისათვის, ამის შესახებ კიდევ ერთხელ შეგვახსენა „მოძრაობის თეატრმა“.

„პუტინის ომი უკრაინაში“ GRASS-ის ყოველკვირეული ბრიფია, რომლის მიზანიც მკითხველისთვის კრემლის მიერ უკრაინის ომის შესახებ საქართველოში გავრცელებული დეზინფორმაციული გზავნილების ანალიზია. დეზინფორმაციის ბრიფი მომზადებულია GRASS-ის გუნდის მიერ „პარტნიორობა ღია ინფორმაციისთვის“ (Open Information Partnership – OIP) მხარდაჭერით.

ტალჰაიმერი უბრალო და შთამბეჭდავი რეჟისორული ახერხებს მიაღწიოს შეუძლებელს - ყელაფრით დაღლილ და ყველაფრის მნახველ პოტსბურჟუაზიულ ეპოქაში, მედეას შემზარავი ისტორია ისეთი თხრობითი, გასაგები და ამავე დროს, კონკრეტული შინაარსისგან დაცლილი გახადოს, რომ ანტიკურ წარმოსახვასთან დაგვაკავშიროს.

„არ ვიცი, როგორ გავაგრძელებთ ცხოვრებას ამ ომის  შემდეგ“ - ამბობს ეკატერინა პრიიმაკი, რომლის ცხოვრება თავდაყირა დააყენა 24 თებერვალს რუსეთის უკრაინაში შეჭრამ. ის მიხვდა, რომ გულხედაკრეფილი ვერ იქნებოდა, ისევე როგორც 2014 წელ

საჯარო ინფორმაციის გაცემის ვალდებულების მქონე უწყებები მიღებული მოთხოვნების 41%-ზე არ რეაგირებენ, ან არღვევენ კანონით დადგენილ ვადებს (18%) - „მედიის ინფორმაციისა და სოციალური კვლევების ცენტრის“ ერთწლიანი მედიამონიტორინგის მიგნებები აჩვენებს, რომ საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნების მიმართ ცენტრალური და ადგილობრივი ხელისუფლების მხრიდან არასათანადო რეაგირება სისტემური პრობლემაა.

მოსამართლე აღნიშნავს ასევე იმასაც, რომ ორგანიზებული ჯგუფური დანაშაულის დროს, აუცილებელი არ არის წინასწარ შეკავშირება; რომ სავალდებულო არაა დანაშაულის ამსრულებლებს შორის შორის წინასწარი შეთანხმების არსებობა

ამ გადაგდებაზეც თუ არ გვექნება რეაქცია, მერე ეს კაცი გვაკადრებს ყველაფერს.

სახელმწიფოებრიობის არქონამ საშუალება მისცა საქართველოს, რომ პასუხისმგებლობა აერიდებინა რუსული იმპერიის ერთ-ერთი ყველაზე შოვინისტური და აგრესიული ანტისემიტიზმისგან.

მათ მიაჩნიათ, რომ თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ნინო გალუსტაშვილისა და თამარ მჭედლიშვილის გამამტყუნებელი განაჩენები არის უკანონო და დაუსაბუთებელი. აპელანტები სააპელაციო საჩივარში პირველი ინსტანციის სასამართლოს განაჩენების გაუქმებასა და გამამართლებელი განაჩენის გამოტანას მოითხოვენ.