ყველა
- ყველა
- COVID-19
- COVID-19 და დასაქმებულები
- COVID-19 და საზოგადოებრივი ინიციატივები
- ადამიანის უფლებები
- არჩევნები 2020
- არჩევნები 2024
- ბიზნესი
- განათლება
- გარემო
- გართობა
- ევროკავშირი საქართველოსთვის
- ეკონომიკა
- თვალსაზრისი
- ინტერვიუ
- ისტორიის მცველები
- კინო
- კრიმინალი
- კულტურა
- კულტურის რუბრიკის მხარდამჭერია საქართველოს ბანკი
- ლიტერატურა
- ლიტერატურული რუბრიკის მხარდამჭერია „საბა"
- მედია
- მეცნიერება
- პარტნიორის კონტენტი
- პოლიტიკა
- რეგიონი
- რელიგია
- რეპორტაჟი
- რეცენზია
- რუსეთის ომი უკრაინაში
- საზოგადეობა
- საზოგადოება
- სათემო უსაფრთხოება
- სამართალი
- სპორტი
- ურთიერთობები
- უცხოეთი
- ქალაქი
- ღვინო
- ჯანდაცვა
ჩემი პოდკასტების ციკლის მეშვეობით შევეცადე მსმენელისთვის გამეცნო ალტერნატიული ფემინისტური აზრი - გადავწყვიტე ეს ციკლი პირადად ჩემთვის ყველაზე ახლობელი იდეოლოგიით, მწვანე ფემინიზმით დამესრულებინა. პირველ რიგში, რომ განვაზოგადოთ, როცა ვსაუბრობთ მწვანე ფემინიზმზე, ვგულისხმობთ კავშირს გარემოსდაცვით საქმიანობასა და ქალთა უფლებებისთვის ბრძოლას შორის.
„ვოქსზოგოზე“ ერთ-ერთი ახალი დასრულებული კვლევა მიმდინარე წელს გამოქვეყნდა რეცენზირებად ჟურნალ Genetics in Medicine-ში. კვლევის შედეგების მიხედვით, ვოზორიტიდის მიღება 3.5 წლიდან 5-18 წლის ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებს ზრდაში ეხმარება. რაც შეეხება უსაფრთხოებას: წამლის ხანგრძლივვადიანი უსაფრთხოების პროფილი დადებითია, მნიშვნელოვანი გვერდითი მოვლენის გარეშე. კვლევის ფარგლებში არ მომხდარა სხეულის პროპორციების, ძვალში მინერალების სიმჭიდროვის შემცირება და ხერხემლის გამრუდება.
უსახსრობის გამო თვითნებურად მიღებული უხარისხო პრეპარატები, არაკვალიფიციურ ექიმთან ვიზიტი ჯანმრთელობის რისკის ფასად, ფინანსურ ტვირთად ქცეული დიაგნოსტირებისა და მედიკამენტების ხარჯები - ეს იმ პრობლემების არასრული ჩამონათვალია, რომელთა წინაშეც საქართველოში მცხოვრები ტრანსი ადამიანები დგანან.
სამმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ – კონსულტაციისა და ტრენინგის ცენტრმა (CTC), ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტმა (IDFI) და მმართველობითი სისტემების განვითარების ცენტრმა (MSDC) 7 რეგიონული ორგანიზაციის 19 ექსპერტის ჩართულობით, თვითმმართველობის ინდექსის 2021 წლის შეფასების შედეგები წარმოადგინა და გამჭვირვალობის რეიტინგის პირველ ხუთეულში შემავალი მუნიციპალიტეტები დაასახელა.
ეს არის ჩვენი ბოლო პოდკასტი, რომელშიც პანდემიასა და პანდემიასთან ბრძოლის საქმეში ქალების ეფექტიან მმართველობაზე ვისაუბრებთ. დღეს გვინდა, ლიდერი ქალების და მათ მიერ განხორციელებული წარმატებული გადაწყვეტილებების შესახებ მოგიყვეთ, რომელზეც პანდემიის დაწყებიდან მედია, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით, აქტიურად ალაპარაკდა.
„პუბლიკა“ ამჯერად წარმოგიდგენთ პარტიათა ხედვას საქართველოში არსებულ საპროცენტო განაკვეთსა და ზოგადად, ამ საკითხის რეფორმირებაზე.
მასკოლოსა და დიურასის ბინა პარიზელ ინტელექტუალთა თავშეყრის ადგილად იქცა. გატაცებით საუბრობდნენ ლიტერატურაზე, ხელოვნებასა და პოლიტიკაზე. 1943 წელს ქალმა თავისი სადებიუტო რომანი გამოსცა. მეორე მსოფლიო ომისას დიონის მასკოლოსა და რობერ ანთელმთან ერთად გახდა საფრანგეთის „წინააღმდეგობის მოძრაობის“ აქტიური წევრი.
დაახლოებით, 1831 წელს, სიდალებს ისე ძლიერ გაუმწვავდათ ფინანსური კრიზისი, ოჯახი იძულებული შეიქნა, საცხოვრებლად გადასულიყო დედაქალაქის სამხრეთ ნაწილში, თემზის სამხრეთ სანაპიროზე გადაშლილ საუთვარქის რაიონში, რომელიც, რბილად რომ ვთქვათ, სულაც არ იყო ჰატონ-გარდენივით თვალწარმტაცი.
მეტროსადგურ „გოცირიძის“ რემონტი და რეკონსტრუქცია 2020 წლის ივლისში დაიწყო და 2021 წლის 6 თებერვალს უნდა დასრულებულიყო. სამუშაოები მოიცავდა ინტერიერისა და ექსტერიერის განახლებას, ასევე მგზავრთა ჩასასხდომი ბაქნის გადახურვას. სამუშაოებს ტენდერში გამარჯვებული „უცხოური საწარმოს შპს კაიზენის“ ფილიალი ასრულებდა. სატენდერო ხელშეკრულების ღირებულება 3 478 328 ლარს შეადგენდა.
„მე აქედან ვიღებდი მხოლოდ და მხოლოდ პროცენტს. შესრულებაზე მე არ ვიყავი პასუხისმგებელი. ამაზე პასუხისმგებლობა ჰქონდა დირექტორს, ვინაიდან თანხას ისინი იღებდნენ, ხელშეკრულებასაც ისინი აფორმებდნენ... მე შემომაქვს ტექნოლოგიები, მე დავდივარ საზღვარგარეთ, ჩამომაქვს და ვთავაზობ სხვადასხვა რაღაცას მათ. მე, ერთმა ადამიანმა რანაირად უნდა გავაკეთო ათასობით შეკვეთა? ეს ხომ შეუძლებელია. ამიტომ არსებობს ამისთვის ხალხი, კომპანიები, ვინც ამას აკეთებს“, - ამბობს ის.
გაეროს მონაცემებით 2020 წელს ქვეყანას 860 000-ზე მეტი ემიგრანტი ჰყავდა, იმავე წელს კი საპარლამენტო არჩევნებზე დარეგისტრირდა დაახლოებით 66 000 ამომრჩეველი და საბოლოოდ, ხმა ემიგრაციაში მყოფი მოქალაქეების მხოლოდ 1.5%-მა მისცა. ცესკოს ამჟამინდელი მონაცემებით დაახლოებით მსგავს სურათს იძლევა, ემიგრანტები არაერთ ქალაქში უბნების დამატებას უშედეგოდ ითხოვენ, საარჩევნოდ კი ჯერ მხოლოდ 65 000 მოქალაქეა დარეგისტრირებული. რატომ ვერ ახერხებენ ემიგრანტები არჩევნებში მონაწილეობას და როგორ შეძლებთ საზღვარგარეთ ხმის მიცემას?