„მე აქედან ვიღებდი მხოლოდ და მხოლოდ პროცენტს. შესრულებაზე მე არ ვიყავი პასუხისმგებელი. ამაზე პასუხისმგებლობა ჰქონდა დირექტორს, ვინაიდან თანხას ისინი იღებდნენ, ხელშეკრულებასაც ისინი აფორმებდნენ... მე შემომაქვს ტექნოლოგიები, მე დავდივარ საზღვარგარეთ, ჩამომაქვს და ვთავაზობ სხვადასხვა რაღაცას მათ. მე, ერთმა ადამიანმა რანაირად უნდა გავაკეთო ათასობით შეკვეთა? ეს ხომ შეუძლებელია. ამიტომ არსებობს ამისთვის ხალხი, კომპანიები, ვინც ამას აკეთებს“, - ამბობს ის.

„პუბლიკა“ ამჯერად წარმოგიდგენთ პარტიათა ხედვას საქართველოში არსებულ საპროცენტო განაკვეთსა და ზოგადად, ამ საკითხის რეფორმირებაზე.

ჩემი პოდკასტების ციკლის მეშვეობით შევეცადე მსმენელისთვის გამეცნო ალტერნატიული ფემინისტური აზრი - გადავწყვიტე ეს ციკლი პირადად ჩემთვის ყველაზე ახლობელი იდეოლოგიით, მწვანე ფემინიზმით დამესრულებინა. პირველ რიგში, რომ განვაზოგადოთ, როცა ვსაუბრობთ მწვანე ფემინიზმზე, ვგულისხმობთ კავშირს გარემოსდაცვით საქმიანობასა და ქალთა უფლებებისთვის ბრძოლას შორის.

ასე ავლებს პარალელს ტაიკა უაიტიტი საკუთრ ბავშვობასთან და ამავდროულად ესაუბრება ყველა იმ ბავშვს, რომლისთვისაც ისტორიის ნაცისტური იდეოლოგიით სავსე ფურცელი ტაბუდადებულ და აუხსნელ თემას წარმოადგენს.

როგორც ირკვევა, კობა ხუბუნაი კირთაძეს ტელეფონით დაუკავშირდა და უთხრა, რომ რეორგანიზაციის პროცესში იგეგმებოდა მისი პოზიციის, რომელიც შტატგარეშე პოზიცია იყო, შტატში გადატანა და ახალი საშტატო ერთეულის შექმნა, ახალშექმნილ საშტატო პოზიციაზე კი გამოცხადდებოდა ღია კონკურსი, რომელშიც მასაც შეეძლებოდა მონაწილეობა.

„ძვირფასო დმანისის მკვიდრებო, პირველ რიგში ყველა კანდიდატს ვუსურვებ წარმატებას. მხარი დავუჭიროთ იმ კანდიდატს, რომელიც სამართლიანობის გზაზე დგას“, – ეს პოსტი 30 სექტემბერს საარჩევნო პლაკატთან ერთად სოციალურ ქსელში ოროზმანის თემის საკრებულოს მაჟორიტარი წევრობის კანდიდატმა, რამიზ რამაზანოვმა გამოაქვეყნა.

დაახლოებით, 1831 წელს, სიდალებს ისე ძლიერ გაუმწვავდათ ფინანსური კრიზისი, ოჯახი იძულებული შეიქნა, საცხოვრებლად გადასულიყო დედაქალაქის სამხრეთ ნაწილში, თემზის სამხრეთ სანაპიროზე გადაშლილ საუთვარქის რაიონში, რომელიც, რბილად რომ ვთქვათ, სულაც არ იყო ჰატონ-გარდენივით თვალწარმტაცი.

ეს არის ჩვენი ბოლო პოდკასტი, რომელშიც პანდემიასა და პანდემიასთან ბრძოლის საქმეში ქალების ეფექტიან მმართველობაზე ვისაუბრებთ. დღეს გვინდა, ლიდერი ქალების და მათ მიერ განხორციელებული წარმატებული გადაწყვეტილებების შესახებ მოგიყვეთ, რომელზეც პანდემიის დაწყებიდან მედია, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით, აქტიურად ალაპარაკდა.

უსახსრობის გამო თვითნებურად მიღებული უხარისხო პრეპარატები, არაკვალიფიციურ ექიმთან ვიზიტი ჯანმრთელობის რისკის ფასად, ფინანსურ ტვირთად ქცეული დიაგნოსტირებისა და მედიკამენტების ხარჯები - ეს იმ პრობლემების არასრული ჩამონათვალია, რომელთა წინაშეც საქართველოში მცხოვრები ტრანსი ადამიანები დგანან.

პრემია „საბას“ „წლის საუკეთესო ქართული თარგმანის“ ნომინაციის ფინალისტების ვინაობა თვის ბოლოს გახდება ცნობილი. რაც შეეხება ნომინაციას „ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის“  – გამარჯვებული დაჯილდოების ცერემონიაზე გამოვლინდება. 

რომელ გზას შეიძლება გულისხმობდნენ კარასინი და აბაშიძე ჩანაწერში, რაზე საუბრობს ზურაბ აბაშიძე და რა შეიძლება მოიაზრებოდეს „პერსპექტივაში არსებულ გეგმაში"

გაეროს მონაცემებით 2020 წელს ქვეყანას 860 000-ზე მეტი ემიგრანტი ჰყავდა, იმავე წელს კი საპარლამენტო არჩევნებზე დარეგისტრირდა დაახლოებით 66 000 ამომრჩეველი და საბოლოოდ, ხმა ემიგრაციაში მყოფი მოქალაქეების მხოლოდ 1.5%-მა მისცა. ცესკოს ამჟამინდელი მონაცემებით დაახლოებით მსგავს სურათს იძლევა, ემიგრანტები არაერთ ქალაქში უბნების დამატებას უშედეგოდ ითხოვენ, საარჩევნოდ კი ჯერ მხოლოდ 65 000 მოქალაქეა დარეგისტრირებული. რატომ ვერ ახერხებენ ემიგრანტები არჩევნებში მონაწილეობას და როგორ შეძლებთ საზღვარგარეთ ხმის მიცემას?